Księga Psalmów 22:9BG1881
Biblia Protestancka · BG1881 · Werset 9 z 31
"Spuścił się na Pana, niechże go wyrwie; niech go wybawi, ponieważ się w nim kocha."
W kontekście
7Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.
8Wszyscy, którzy mię widzą, szydzą ze mnie; wykrzywiają gębę, chwieją głową, mówiąc:
9Spuścił się na Pana, niechże go wyrwie; niech go wybawi, ponieważ się w nim kocha.
10Aleś ty jest, któryś mię wywiódł z żywota, czyniąc mi dobrą nadzieję jeszcze u piersi matki mojej.
11Na tobie spolegam od narodzenia swego; z żywota matki mojej tyś Bogiem moim.