Księga Psalmów 22:10BG1881

8Wszyscy, którzy mię widzą, szydzą ze mnie; wykrzywiają gębę, chwieją głową, mówiąc:

9Spuścił się na Pana, niechże go wyrwie; niech go wybawi, ponieważ się w nim kocha.

10Aleś ty jest, któryś mię wywiódł z żywota, czyniąc mi dobrą nadzieję jeszcze u piersi matki mojej.

11Na tobie spolegam od narodzenia swego; z żywota matki mojej tyś Bogiem moim.

12Nie oddalajże się odemnie; albowiem utrapienie bliskie jest, a niemasz, ktoby ratował.