Księga Psalmów 139:7BG1881

5Z tyłu i z przodku otoczyłeś mię, a położyłeś na mię rękę twoję.

6Dziwniejsza umiejętność twoja nad dowcip mój; wysoka jest, nie mogę jej pojąć.

7Dokąd ujdę przed duchem twoim? a dokąd przed obliczem twojem uciekę?

8Jeźlibym wstąpił do nieba, jesteś tam; i jeźlibym sobie posłał w grobie, i tameś przytomny.

9Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na końcu morza,