Księga Psalmów 139:6BG1881
Biblia Protestancka · BG1881 · Werset 6 z 24
"Dziwniejsza umiejętność twoja nad dowcip mój; wysoka jest, nie mogę jej pojąć."
W kontekście
4Nim przyjdzie słowo na język mój, oto Panie! ty to wszystko wiesz.
5Z tyłu i z przodku otoczyłeś mię, a położyłeś na mię rękę twoję.
6Dziwniejsza umiejętność twoja nad dowcip mój; wysoka jest, nie mogę jej pojąć.
7Dokąd ujdę przed duchem twoim? a dokąd przed obliczem twojem uciekę?
8Jeźlibym wstąpił do nieba, jesteś tam; i jeźlibym sobie posłał w grobie, i tameś przytomny.