Księga Psalmów 139:8BG1881

6Dziwniejsza umiejętność twoja nad dowcip mój; wysoka jest, nie mogę jej pojąć.

7Dokąd ujdę przed duchem twoim? a dokąd przed obliczem twojem uciekę?

8Jeźlibym wstąpił do nieba, jesteś tam; i jeźlibym sobie posłał w grobie, i tameś przytomny.

9Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na końcu morza,

10I tamby mię ręka twoja prowadziła, a dosięgłaby mię prawica twoja.