Job 41:19BG1881

17Miecz, który go sięga, nie ostoi się, ani drzewce, ani strzała, ani pancerz.

18Żelazo poczyta sobie za plewę, a miedź za drzewo zbótwiałe.

19Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy.

20Strzelbę sobie poczyta jako słomę, a pośmiewa się z szermowania włócznią.

21Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.