Job 41:18BG1881

16Gdy się podnosi, drżą mocarze, a od strachu oczyszczają się.

17Miecz, który go sięga, nie ostoi się, ani drzewce, ani strzała, ani pancerz.

18Żelazo poczyta sobie za plewę, a miedź za drzewo zbótwiałe.

19Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy.

20Strzelbę sobie poczyta jako słomę, a pośmiewa się z szermowania włócznią.