Job 41:20BG1881

18Żelazo poczyta sobie za plewę, a miedź za drzewo zbótwiałe.

19Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy.

20Strzelbę sobie poczyta jako słomę, a pośmiewa się z szermowania włócznią.

21Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.

22Czyni, że wre głębokość jako garniec, a że się mąci morze jako w moździerzu.