Pieśń nad Pieśniami 2:10BG1881

Biblia Protestancka · BG1881 · Werset 10 z 17

"Ozwał się miły mój, a rzekł mi: Wstań, przyjaciółko moja! piękna moja! a pójdź."
Pieśń nad Pieśniami 2:10

W kontekście

8Głos miłego mego! oto on idzie skacząc po tych górach, a poskakując po tych pagórkach.

9Miły mój podobny jest sarnie, albo młodemu jelonkowi; oto on stoi za ścianą naszą, wygląda z okien, patrzy przez kraty.

10Ozwał się miły mój, a rzekł mi: Wstań, przyjaciółko moja! piękna moja! a pójdź.

11Albowiem oto minęła zima! deszcz przeszedł, i przestał.

12Kwiatki się ukazują na ziemi; czas śpiewania przyszedł, a głos synogarlicy słychać w ziemi naszej.

Czytaj cały rozdział Pieśń nad Pieśniami 2 →