Księga Psalmów 39:10BG1881

8A teraz na cóż oczekuję, Panie? Tyś jest sam oczekiwaniem mojem.

9Przetoż od wszystkich przestępstw moich wybaw mię; na pośmiech głupiemu nie dawaj mię.

10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

11Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.

12Gdy ty gromiąc karzesz człowieka dla nieprawości, wnet niszczysz jako mól grzeczność jego; zaisteć marnością jest wszelki człowiek. Sela.