Księga Psalmów 22:7BG1881
Biblia Protestancka · BG1881 · Werset 7 z 31
"Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa."
W kontekście
5W tobie nadzieję mieli ojcowie nasi; nadzieję mieli,a wybawiłeś ich.
6Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.
7Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.
8Wszyscy, którzy mię widzą, szydzą ze mnie; wykrzywiają gębę, chwieją głową, mówiąc:
9Spuścił się na Pana, niechże go wyrwie; niech go wybawi, ponieważ się w nim kocha.