Księga Psalmów 144:5BG1881

3Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

5Panie! nakłoń niebios twoich, a zstąp; dotknij się gór, a zakurzą się.

6Zabłyśnij błyskawicą, a rozprosz ich; puść strzały twoje, a poraź ich.

7Ściągnij rękę swą z wysokości; wybaw mię, a wyrwij mię z wód wielkich, z ręki cudzoziemców.