Księga Psalmów 144:4BG1881

2Miłosierdziem mojem, i twierdzą moją, ucieczką moją, wybawicielem moim, i tarczą moją on mi jest, przetoż w nim ufam; onci podbija pod mię lud mój.

3Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

5Panie! nakłoń niebios twoich, a zstąp; dotknij się gór, a zakurzą się.

6Zabłyśnij błyskawicą, a rozprosz ich; puść strzały twoje, a poraź ich.