Księga Przysłów 7:23BG1881

21I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

22Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.

23I przebiła strzałą wątrobę jego; kwapił się jako ptak do sidła, nie wiedząc, iż je zgotowano na duszę jego.

24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.

25Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.