Księga Przysłów 7:22BG1881

20Worek pieniędzy wziął z sobą; dnia pewnego wróci się do domu swego.

21I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

22Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.

23I przebiła strzałą wątrobę jego; kwapił się jako ptak do sidła, nie wiedząc, iż je zgotowano na duszę jego.

24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.