Księga Przysłów 17:24BG1881

22Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości.

23Niezbożny potajemnie dar bierze, aby podwrócił ścieszki sądu.

24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.

25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.

26Zaiste nie dobra, winować sprawiedliwego, albo żeby przełożeni kogo dla cnoty bić mieli.