Księga Przysłów 17:23BG1881

21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.

22Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości.

23Niezbożny potajemnie dar bierze, aby podwrócił ścieszki sądu.

24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.

25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.