Ewangelia Łukasza 7:13BG1881

11I stało się nazajutrz, że szedł do miasta, które zowią Naim, a szło z nim uczniów jego wiele i lud wielki.

12A gdy się przybliżył do bramy miejskiej, tedy oto wynoszono umarłego, syna jedynego matki swojej, a ta była wdową, a z nią szedł wielki lud miasta onego.

13Którą ujrzawszy Pan użalił się jej, i rzekł jej: Nie płacz!

14I przystąpiwszy dotknął się trumny (mar), (a ci, co nieśli, stanęli) i rzekł: Młodzieńcze! tobie mówię, wstań.

15I usiadł on, który był umarł, i począł mówić; i oddał go matce jego.