Job 7:14BG1881

12Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?

13Gdym rzekł: Pocieszy mię łoże moje, i ulży mi narzekania mego pościel moja:

14Tedy mię straszysz przez sny, i przez widzenia trwożysz mną.

15A przetoż obrała sobie powieszenie dusz moja, a śmierć raczej, niż zostać w kościach.

16Sprzykrzyłem sobie żywot, nie wiecznie będę żyw. Zaniechajże mię, bo marnością są dni moje.