Job 7:12BG1881

10Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.

12Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?

13Gdym rzekł: Pocieszy mię łoże moje, i ulży mi narzekania mego pościel moja:

14Tedy mię straszysz przez sny, i przez widzenia trwożysz mną.