Job 7:11BG1881

9Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

10Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.

12Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?

13Gdym rzekł: Pocieszy mię łoże moje, i ulży mi narzekania mego pościel moja: