Job 20:12BG1881

Biblia Protestancka · BG1881 · Werset 12 z 29

"A choć złość słodnieje w ustach jego, i tai ją pod językiem swoim;"
Job 20:12

W kontekście

10Synowie jego będą się korzyć ubogim; bo ręce jego muszą wracać, co wydarł.

11Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

12A choć złość słodnieje w ustach jego, i tai ją pod językiem swoim;

13Kocha się w niej, a nie opuszcza jej, zatrzymywając ją w pośrodku podniebienia swego:

14Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

Czytaj cały rozdział Job 20 →