Job 17:5BG1881

3Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.

4Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.

5Kto pochlebia przyjaciołom, oczy synów jego ustaną.

6Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

7Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.