Job 17:4BG1881

2Zaiste naśmiewcy są przy mnie, a w ich draźnieniu mieszka oko moje.

3Staw mi, proszę, rękojmię za się. Któż jest ten? Niech mi na to da rękę.

4Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.

5Kto pochlebia przyjaciołom, oczy synów jego ustaną.

6Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.