Księga Izajasza 49:15BG1881

13Śpiewajcie niebiosa, rozraduj się ziemio, i głośno zabrzmijcie góry! albowiem Pan pocieszył lud swój, a nad ubogimi swoimi zmiłował się.

14Ale Syon rzekł: Opuścił mię Pan, a Pan zapomniał na mię.

15Izali może zapomnieć niewiasta niemowlątka swego, aby się nie zlitowała nad płodem żywota swego? A choćby też i one zapomniały, wszakże Ja ciebie nie zapomnę.

16Oto na dłoniach swoich wyrysowałem cię; mury twoje zawżdy są przedemną.

17Pospieszą się do ciebie synowie twoi, a ci, którzy cię burzyli i kazili, odejdą od ciebie.