Księga Izajasza 49:14BG1881

12Oto ci z daleka przyjdą, a oto drudzy od północy i od morza, a drudzy z ziemi Synim.

13Śpiewajcie niebiosa, rozraduj się ziemio, i głośno zabrzmijcie góry! albowiem Pan pocieszył lud swój, a nad ubogimi swoimi zmiłował się.

14Ale Syon rzekł: Opuścił mię Pan, a Pan zapomniał na mię.

15Izali może zapomnieć niewiasta niemowlątka swego, aby się nie zlitowała nad płodem żywota swego? A choćby też i one zapomniały, wszakże Ja ciebie nie zapomnę.

16Oto na dłoniach swoich wyrysowałem cię; mury twoje zawżdy są przedemną.