Ezekiel 11:4BG1881

2Tedy mi rzekł: Synu człowieczy! onić to są mężowie, którzy zamyślają o nieprawości, a radzą złą radę w tem mieście,

3Mówiąc: Nie budujmy domów blisko; boby tak miasto było kotłem, a my mięsem.

4Dlatego prorokuj przeciwko nim, prorokuj, synu człowieczy!

5Tedy przypadł na mię duch Pański, i rzekł do mnie: Mów: Tak mówi Pan: Takeście mówili, domie Izraelski! bo co wam kolwiek przychodzi na myśl, to Ja znam;

6Wielkieście mnóstwo pobili w tem mieście, a napełniliście ulice jego pobitymi.