Pieśń nad Pieśniami 4:7BG1881

Biblia Protestancka · BG1881 · Werset 7 z 16

"Wszystkaś ty jest piękna, przyjaciółko moja! a zmazy niemasz na tobie."
Pieśń nad Pieśniami 4:7

W kontekście

5Obie piersi twoje jako dwoje bliźniąt sarnich, które się pasą między lilijami;

6Ażby się okazał ten dzień, a cienie przeminęły, wnijdę na górę myrry, i na pagórek kadzidła.

7Wszystkaś ty jest piękna, przyjaciółko moja! a zmazy niemasz na tobie.

8Pójdziesz ze mną z Libanu, o oblubienico moja! ze mną z Libanu pójdziesz, a spojrzysz z wierzchu góry Amana, z wierzchu góry Sanir i Hermon, z jaskiń lwich, i z gór lampartowych.

9Ujęłaś serce moje, siostro moja, oblubienico moja! ujęłaś serce moje jednem okiem twojem, i jednym łańcuszkiem na szyi twojej.

Czytaj cały rozdział Pieśń nad Pieśniami 4 →