List do Rzymian 8:24BG1881

22Bo wiemy, iż wszystko stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd.

23A nie tylko ono stworzenie, ale i my, którzy mamy pierwiastki Ducha, i my sami w sobie wzdychamy, oczekując przysposobienia synowskiego, odkupienia ciała naszego.

24Albowiem nadziejąśmy zbawieni. A nadzieja widoma nie jest nadzieją; bo co kto widzi, przecz się tego spodziewa?

25Ale czego nie widzimy, tego się spodziewamy i tego przez cierpliwość oczekujemy.

26Także też i Duch dopomaga mdłościom naszym. Albowiem o co byśmy się modlić mieli, jako potrzeba, nie wiemy; ale tenże Duch przyczynia się za nami wzdychaniem niewymownem.