Księga Psalmów 77:7BG1881

5Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.

6Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.

7Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc:

8Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?

9Izali do końca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?