Księga Psalmów 69:23BG1881

21Pohańbienie pokruszyło serce moje, z czegom był żałośny; oczekiwałem, azaliby się mię kto użalił, ale nikt nie był; azaliby mię kto pocieszył, alem nie znalazł.

22Owszem, miasto pokarmu podali mi żółć, a w pragnieniu mojem napoili mię octem.

23Niechajże im będzie stół ich przed nimi sidłem, a szczęście ich na upadek.

24Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli, a biodra ich niech się zawżdy chwieją.

25Wylij na nich rozgniewanie swoje, a popędliwość gniewu twego niech ich ogarnie.