Księga Psalmów 6:4BG1881

2Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.

3Zmiłuj się nademną, Panie! bomci mdły; uzdrów mię, Panie! boć się strwożyły kości moje,

4I dusza moja bardzo jest zatrwożona; ale ty, Panie! pokądże?

5Nawróć się, Panie! wyrwij duszę moję; wybaw mię dla miłosierdzia twego;

6Albowiem w śmierci niemasz pamiątki o tobie, a w grobie któż cie wyznawać będzie?