Księga Psalmów 59:14BG1881

12Nie zabijajże ich, aby nie zapomniał lud mój; ale ich rozprosz mocą twoją, i zrzuć ich, tarczo nasza, o Panie!

13Grzech ust swych, słowa warg swych (pojmani będąc w hardości swej dla złorzeczeństwa i kłamstwa) niech wyznawają.

14Wytraćże ich w popędliwości, wytrać ich, aż ich nie stanie. Niech poznają, że Bóg panuje w Jakóbie, i po krajach ziemi. Sela.

15I niech się zaś nawrócą pod wieczór; niech warczą jako psy, a biegają około miasta.

16Niech oni ciekają, chcąc się najeść, wszakże głodni będąc ukłaść się muszą.