Księga Psalmów 55:16BG1881

14Ale ty, człowiecze mnie równy, wodzu mój, i znajomy mój.

15Którzyśmy się z sobą mile w tajności naradzali, i do domu Bożego społecznie chadzali.

16Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich.

17Ale ja do Boga zawołam, a Pan mię wybawi.

18W wieczór i rano, i w południe modlić się, i z trzaskiem wołać będę, aż wysłucha głos mój.