Księga Psalmów 49:5BG1881
Biblia Protestancka · BG1881 · Werset 5 z 20
"Nakłonię do przypowieści ucha mego, wyłożę przy harfie zagadkę moję."
W kontekście
3Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!
4Usta moje będą opowiadały mądrość, a myśl serca mego roztropność.
5Nakłonię do przypowieści ucha mego, wyłożę przy harfie zagadkę moję.
6Przeczże się mam bać we złe dni, aby mię nieprawość tych, którzy mię depczą, miała ogarnąć?
7Którzy ufają bogactwom swoim, a w mnóstwie dostatków swoich chlubią się.