Księga Psalmów 41:9BG1881

7Jeźli też który z nich przychodzi, aby mię nawiedził, tedy na zdradzie mówi; serce jego zgromadza sobie nieprawość, a precz odszedłszy roznosi.

8Społem przeciwko mnie szepczą wszyscy, którzy mię mają w nienawiści, a myślą złe o mnie,

9Mówiąc: Pomsta się nań za niezbożność wylała, a iż się położył, więcej nie wstanie.

10Także i ten, z którymem żył w pokoju, któremum ufał, który chleb mój jadał, podniósł piętę przeciwko mnie.

11Ale ty, Panie! zmiłuj się nademną, a podnieś mię, i oddam im.