Księga Psalmów 35:16BG1881

14Jako do przyjaciela, jako do brata mego, ustawiczniem chadzał; poniżałem się jako ten, który się smuci, chodząc po matce w żałobie.

15Lecz oni, gdym ja chorował, weselili się, i zbierali się; zbierali się przeciwko mnie, jakoby byli dla mnie utrapieni, czegom ja nie spostrzegł; szczypali mię, a nie milczeli.

16Z obłudnikami, z naśmiewcami, z pochlebcami zgrzytali na mię zębami swemi.

17Panie! długoż na to patrzeć będziesz? wyrwijże duszę moję od zguby ich, od lwiąt jedynaczkę moję.

18Będę cię wysławiał w zgromadzeniu wielkiem; między ludem wielkim będę cię chwalił.