Księga Psalmów 16:4BG1881

2Strzeż mię, o Boże! bo w tobie ufam. Rzecz, duszo moja! Panu: Tyś Pan mój, a dobroć moja nic ci nie pomoże,

3Ale świętym, którzy są na ziemi, i zacnym, w których wszystko kochanie moje.

4Rozmnożą się boleści tych, którzy się za cudzym bogiem kwapią; nie ukuszę ze krwi mokrych ofiar ich, ani wezmę imion ich w usta moje.

5Pan jest cząstką dziedzictwa mego, i kielicha mego, ty zatrzymujesz los mój.

6Sznury mi przypadły na miejscach wesołych, a dziedzictwo wdzięczne przyszło na mię.