Księga Psalmów 109:23BG1881

21Ale ty, Panie! o Panie! użyj nademną litości dla imienia twego; a iż dobre jest miłosierdzie twoje, wyrwijże mię.

22Bomci ja jest ubogi i nędzny, a serce moje zranione jest w wnętrznościach moich.

23Jako cień, który ustępuje, uchodzić muszę; zganiają mię jako szarańczę.

24Kolana moje upadają od postu, a ciało moje wychudło z tłustości.

25Nadto stałem się im pośmiewiskiem; gdy mię widzą, kiwają głowami swemi.