Księga Psalmów 102:12BG1881

10Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,

11Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

12Dni moje są jako cień nachylony, a jam jako trawa uwiądł;

13Ale ty, Panie! trwasz na wieki, a pamiątka twoja od narodu do narodu.

14Ty powstawszy zmiłujesz się nad Syonem; boć czas, żebyś się zlitował nad nim, gdyż przyszedł czas naznaczony.