Księga Przysłów 7:13BG1881

11Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

12Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

13I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:

14Ofiary spokojne są u mnie; dzisiajm oddała śluby moje.

15Przetożem wyszła przeciw tobie, abym pilnie szukała twarzy twojej, i znalazłam cię.