Księga Przysłów 31:20BG1881

18Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.

19Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.

20Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.

21Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.

22Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.