Księga Przysłów 30:9BG1881

7Dwóch rzecz żądam od ciebie, nie odmawiajże mi pierwej niż umrę.

8Marność i słowo kłamliwe oddal odemnie; ubóstwa i bogactwa nie dawaj mi; żyw mię tylko pokarmem według potrzeby mojej;

9Abym snać nasyconym będąc nie zaprzał się ciebie, i nie rzekł: Któż jest Pan? Albo zubożawszy żebym nie kradł, i nie brał nadaremno imienia Boga mego.

10Nie podwodź na sługę przed Panem jego, być snać nie złorzeczył, a ty abyś nie zgrzeszył.

11Jest rodzaj, który ojcu swemu złorzeczy, a matce swojej nie błogosławi.