Księga Przysłów 19:20BG1881

18Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja.

19Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz.

20Słuchaj rady, a przyjmuj karność, abyś kiedyżkolwiek był mądrym.

21Wiele jest myśli w sercu człowieczem; ale rada Pańska, ta się ostoi.

22Pożądana rzecz człowiekowi dobroczynność jego, ale lepszy jest ubogi, niż mąż kłamliwy.