Księga Przysłów 17:7BG1881

5Kto się naśmiewa z ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; a kto się raduje z upadku czyjego, nie ujdzie pomsty.

6Korona starców są synowie synów ich, a ozdoba synów są ojcowie ich.

7Nie przystoi mowa poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe.

8Jako kamień drogi, tak bywa dar wdzięczny temu, który go bierze; do czegokolwiek zmierzy, zdarzy mu się.

9Kto pokrywa przestępstwo, szuka łaski; ale kto wznawia rzeczy, rozłącza przyjaciół.