Księga Przysłów 17:21BG1881

19Kto miłuje zwadę, miłuje grzech; a kto wynosi usta swe, szuka upadku.

20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.

21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.

22Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości.

23Niezbożny potajemnie dar bierze, aby podwrócił ścieszki sądu.