Księga Przysłów 17:19BG1881

17Wszelkiego czasu miłuje przyjaciel, a w ucisku stawia się jako brat.

18Człowiek głupi daje rękę, czyniąc rękojemstwo przed twarzą przyjaciela swego.

19Kto miłuje zwadę, miłuje grzech; a kto wynosi usta swe, szuka upadku.

20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.

21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.