Ewangelia Łukasza 6:46BG1881
Biblia Protestancka · BG1881 · Werset 46 z 49
"Przeczże mię tedy zowiecie Panie, Panie! a nie czynicie tego, co mówię?"
W kontekście
44Gdyż każde drzewo z owocu własnego poznane bywa; boć nie zbierają z ciernia figów, ani z głogu zbierają winnych gron.
45Człowiek dobry z dobrego skarbu serca swego wynosi rzeczy dobre, a zły człowiek ze złego skarbu serca swego wynosi rzeczy złe; albowiem z obfitości serca mówią usta jego.
46Przeczże mię tedy zowiecie Panie, Panie! a nie czynicie tego, co mówię?
47Każdy, który przychodzi do mnie, a słucha słów moich, i czyni je, pokażę wam, komu jest podobnym.
48Podobny jest człowiekowi dom budującemu, który kopał i wykopał głęboko, a założył grunt na opoce; a gdy przyszła powódź, otrąciła się rzeka o on dom, ale nie mogła go poruszyć; bo był założony na opoce.