Ewangelia Łukasza 24:32BG1881

30I stało się, gdy on siedział z nimi za stołem, wziąwszy chleb, błogosławił, a łamiąc podawał im.

31I otworzyły się oczy ich, i poznali go; ale on zniknął z oczu ich.

32I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy z nami w drodze mówił, i gdy nam Pisma otwierał?

33A wstawszy onejże godziny, wrócili się do Jeruzalemu, i znaleźli zgromadzonych onych jedenaście, i tych, którzy z nimi byli,

34Powiadających: Iż wstał Pan prawdziwie, i ukazał się Szymonowi.