Ewangelia Łukasza 24:30BG1881

28I przybliżył się ku miasteczku, do którego szli, a on pokazywał, jakoby miał dalej iść.

29Ale go oni przymusili, mówiąc: Zostań z nami, boć się ma ku wieczorowi, i już się dzień nachylił. I wszedł, aby został z nimi.

30I stało się, gdy on siedział z nimi za stołem, wziąwszy chleb, błogosławił, a łamiąc podawał im.

31I otworzyły się oczy ich, i poznali go; ale on zniknął z oczu ich.

32I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy z nami w drodze mówił, i gdy nam Pisma otwierał?